நெஞ்சத்தைக் கிள்ளாதே ❤️

“உடல் ஆரோக்கியத்துக்காக மன மகிழ்ச்சியோடு இன்று இவள் மாதிரி ஓடும் பெண் நாளை தன் திருமணத்துக்குப் பிறகு எதற்கெல்லாம் ஓட வேண்டியிருக்கும்?”

ஒரு வருடம் ஓடி வெற்றி கண்ட படம்!

சிறந்த ஒளிப்பதிவாளருக்கான விருது அசோக்குமாருக்கும், சிறந்த ஒலிப்பதிவாளருக்கான (முதல் முறை) தேசிய விருது “பிரசாத்” ராமநாதனுக்கும், சிறந்த மாநிலத்திரைப்பட விருது என்ற வகையில் இயக்குநர் மகேந்திரனுக்குமாக மூன்று தேசிய விருது கிடைத்த திரைப்படம்.

ஆனால் இப்படத்தின் கதைக்கரு சில வினாடிகளிலேயே இயக்குனர் மகேந்திரனின் சிந்தனையில் பிறந்தது என்றால் நம்ப முடிகின்றதா? ஆனால் அதுதான் உண்மை.

“சினிமாவும் நானும்” என்ற தன் நூலில் “நெஞ்சத்தைக் கிள்ளாதே” திரைக்கரு உருவான அந்த சுவாரஸ்யமான கணங்களை விபரிக்கின்றார் இயக்குநர் மகேந்திரன். அதைத்தான் முதல் பந்தியில் தந்திருந்தேன். மும்பையில் ஒரு ஹோட்டலில் தங்கித் தன்னுடைய இன்னொரு படத்துக்காகப் புதுமுகங்களைத் தேடிய இயக்குநர் மகேந்திரன் ஒரு நாள் அதிகாலைப் பொழுது ஹோட்டலை அண்டிய கடற்கரையில் tracksuit உடன் உடற்பயிற்சிக்காக ஓடிக் கொண்டிருந்த ஒரு பெண்ணைப் பார்த்துத் தான் இந்தக் கதையை உருவாக்கினார். மகேந்திரன் சொந்தமாகக் கதை எழுதிய படங்களில் மூத்தது “நெஞ்சத்தைக் கிள்ளாதே” அடுத்தது “மெட்டி”.

நெஞ்சத்தைக் கிள்ளாதே படத்தை நீண்ட நாட்களாகப் பார்க்க வேண்டும் என்ற ஆவல் இருந்தாலும் நேற்றுத்தான் முழுதாகப் பார்க்கக் கிட்டியது. அன்றைய இலங்கை வானொலியில் திரை விருந்தில் இந்தப் படத்தின் சில காட்சிகள் ஒலிப்பகிர்வாக கே.எஸ்.ராஜாவின் விளம்பரக் குரலோடு வந்தது மட்டுமே நினைவில் தங்கியிருந்தது.

இந்தப் படத்தைப் பார்க்க ஆரம்பித்ததும் முழு மூச்சாக உட்கார வைத்து முடியும் வரை ஒரே இடத்தில் வைத்து விட்டது. படத்தின் முக்கியமான களமாக அமையும் கார் திருத்தும் நிலையத்தில் வெண்ணிற ஆடை மூர்த்தி குழுவினரின் சேஷ்டை நகைச்சுவையைச் சகிக்கக் கடவது.

ஆத்மார்த்தமாகக் காதலித்தவர்கள் பின்னர் பிரிந்து போய் வெவ்வேறு வாழ்வில் புகும் கதையெல்லாம் நெஞ்சில் ஓர் ஆலயம் காலத்துக்கு முந்தியும், அந்த ஏழு நாட்கள், மெளனராகம், காப்பி மெளன ராகம் (ராஜா ராணி) என்று வந்திருந்தாலும் ஒரு பெண்ணின் கோணத்தில் அவளின் நுணுக்கமான உணர்வலைகளோடு பயணப்படும் திரைக்கதை அதிகம் வந்ததில்லை. அதில் மிக முக்கியமானது இந்த நெஞ்சத்தைக் கிள்ளாதே. இந்தப் படத்துக்குப் பின்னர் கூட இவ்வளவு ஆழமான பார்வையோடு எதுவும் வந்ததில்லை.

ஒரு துறு துறு வெகுளிப் பெண் அவளின் பின்னணியில் சதா சண்டை போடும் அண்ணன், அண்ணி உலகம், அதைக் கடந்து இன்னோர் உலகத்தைக் கட்டியெழுப்பி அதில் நிம்மதியைத் தேட முனைந்தவள் வாழ்க்கை எப்படியெல்லாம் ஓடுகிறது, அவளும் எப்படியெல்லாம் ஓடிக் கொண்டே இருக்கிறாள் என்பதைத் தொடக்கத்தில் இருந்து முடிவுப்புள்ளி வரை ஓடும் குறியீடோடே ஓடுகிறது இந்தப் படம்.

கதையை எழுதி விட்டுத் தயாரிப்பாளர்களுக்கு மட்டுமல்ல இளையராஜாவுக்கும் உடனேயே சொல்லி விடப் பிறந்தது தான் அந்தக் காலடி ஓசையோடு பருவமே புதிய பாடல் பாடு. காலடி ஓசை வர வாத்தியக்காரர் ஒருவரின் தொடையைத் தட்டித்தான் ஓலிப்பதிவு செய்தார்கள் என்று ராஜா தன் இசை நிகழ்ச்சியில் சொல்லியிருக்கிறார்.

தட் தட் தட் என்று தரை தட்டி ஒலி எழுப்பும் பாதணிகளின் ஓசை நயத்தோடு இளையராஜாவின் பாடல்களும், பின்னணி இசையும் படத்தின் இதயத் துடிப்பு.

“பருவமே புதிய பாடல் பாடு” பாடல் கொடுக்கும் சுகத்தோடு இந்தப் படத்தை ரசிக்க ஆரம்பித்தால், படம் பார்த்து முடித்து அடுத்த நாள் வரை “உறவெனும் புதிய ராகம்” தான் காதில் ஓடுகிறது. அவ்வளவு அற்புதமான பாட்டு. ஓ தென்றலே எனும் பி.சுசீலாவின் ஒற்றை இராகம் சோகமெழுப்பும் கானம். எஸ்.ஜானகி கிழவியாக, குமரியாகக், குழந்தையாகப் பாடியவர் இதில் விடலைப் பையனாக “மமே பேரு மாரி” என்று வித்தியாசக் குரல் கொடுத்து ஆச்சரியம் கூட்டுகிறார். எஸ்.ஜானகியைத் தாண்டி இவ்வளவு பரிமாணங்களில் யாரும் பாடித்தான் காட்டட்டுமே?

தான் விரும்பும் ஒருவர் தன்னுடையதாக மட்டுமே இருக்க வேண்டும் என்ற possessiveness பாங்கிலேயே படத்தின் மையம் பயணப்படுகிற்து.

தன்னுடைய கணவன் இன்னொருத்தியுடன் பேசிப் பழகுகிறான் என்ற கறார்த்தனத்தில் சுகாசினியின் அண்ணி, அண்ணன் சரத்பாபுவுடன் காட்டும் கோபம், அது போலத் தன்னோடு பேசிப் பழகும் சுகாசினி இன்னொருத்தருடன் அந்த சினேகத்தைப் பங்கு போடக் கூடாது என்ற காழ்ப்புணர்வில் மோகன்.

இந்தப் படத்துக்காகப் புதுமுகம் ஒன்றைத் தேடியலைந்து பின் பக்கத்திலேயே ஒளிப்பதிவாளர் அசோக்குமாரிடம் ஓடியாடி வேலை செய்து கொண்டிருந்த உதவியாளினியைக் கண்டு இவளே தன் கதையின் நாயகி என்று மகேந்திரன் கண்ணில் அகப்பட்டவர் தான் சுகாசினி. சுஹாசினியின் அறிமுகம் போலவே கன்னட கோகிலா படத்தில் கண்டு பிடித்துத் தமிழுக்குக் கொண்டு வரப்பட்டவர் மோகன்.

மோகனின் ஆஸ்தான குரலாக விளங்கிய சுரேந்தர் இந்தப் படத்தில் பிரதாப்புக்குக் குரல் கொடுத்திருக்கிறார்.

நாற்பது ஆண்டுகள் கடந்தும் இன்றும் பசுமையான நினைவுகளைக் கிளப்புகிறது படத்தின் ஆஸ்தான புகைப்படக் கலைஞர் Ravi Varma V ஒளியோவியத்தில்.

விஜி ஒரு விளையாட்டுத்தனமான பெண், ஆண்களிடம் பேசிச் சிரிப்பதைக் கூடக் குழந்தைத்தனத்தோடு அணுகுபவள். அப்படியாகப்பட்டவளின் துணையாக வர விரும்பும் ராம் இன் காதலை அவள் ஏற்றிருந்தாலும் மனதளவில் அதற்குத் தயார்படுத்தாத வெகுளி என்பதை “உறவெனும் புதிய வானில்” பாட்டின் இடையே காட்டியிருப்பார் இயக்குநர்.

உண்மையில் சுஹாசினிக்கு இந்தப் படம் கிடைத்தது ஒரு பெரிய அதிஷ்ட லாபச் சீட்டின் பரிசுக்கு நிகரானது. ஒப்பனையில்லாத, ஓடிக் களைத்த இயல்பான அந்த இள முகம்,

அது மெல்ல மெல்லத் தான் எதிர் நோக்கும் அனுபவங்களுக்கேற்ப மாறிக் கொண்டே போவதை வெகு யதார்த்தமாகக் கொண்டு வந்திருக்கிறார் தன் நடிப்பில்.

மெளன ராகம் முன்பே எழுதி வைத்த கதை என்று மணிரத்னம் சொன்னாலும் ஒரு சில காட்சிகளில் இரண்டு படங்களிலும் ஒற்றுமை ஆரத்தழுவுகின்றது.

தன்னை விரும்பிய ஒருத்தியைத் தூய அன்போடு மட்டும் நட்பைத் தொடரலாம் என்று சரத்பாபுவின் கதாபத்திர வடிவமைப்பும் புதுமை. வழக்கம் போல பிரதாப் போத்தன் ஒரு விநோதமான குணாம்சம் பொருந்திய பாத்திரம்.

“மும்பை கடற்கரையில் அதிகாலையில் ஓடிய பெண்ணே!

இன்று நீ ஒரு தாயாக, மாமியாராக, பாட்டியாகக் கூட இருக்கலாம், உன் திருமண வாழ்வில் நீ எந்த மாதிரியெல்லாம் வாழ்வின் நெருக்கடிகளால்

அங்கும் இங்கும் ஓடியிருக்கலாம்…..”

இப்படியே தொடர்ந்து “என் நெஞ்சத்தைக் கிள்ளாதே” கதை உருவாகக் கருப்பொருள் தந்தவளே நீதான். என்று ஒரு நீண்டதொரு பத்தியில் அந்தப் பெண்ணுக்கு நன்றி கூறி முடிக்கிறார் இயக்குநர் மகேந்திரன்.

#மகேந்திரன்_எனும்_நிரந்தரம்

பாடகர் ஜெயச்சந்திரன் ❤️ வசந்தகால நதிகளிலே வைரமணி நீரலைகள் 💕

சிலர் எவ்வளவு கோபப்பட்டு வார்த்தையைக் கக்கினாலும் அவர்களின் குரலில் ஒரு ஓசை நயமும், தண்மையான ஒலியாகவே வெளிப்படும். அப்படியொரு குரல் ஜெயச்சந்திரனுக்கு. இதே பாங்கில் வாணி ஜெயராமின் குரலையும் கவனிக்கலாம். இந்தக் குரல்களுக்குள் சங்கீதம் தடவியிருக்கும். பேசும் போதும் ஏதோ சுரம் பிரித்துப் பாடும் ஒரு ஜீவன் இருக்கும்.

ஜெயச்சந்திரனை ரயிலேற்றிப் பாடவைத்த மஞ்சள் நிலாவுக்கு இன்று ஒரே சுகம், சுப்ரபாதம், அந்தி நேரத் தென்றல் காற்று போலவே படகுப் பயணத்தின் பாடலாகத் தாலாட்டுதே வானத்துக்கு மூத்தவள் இந்த “வசந்தகால நதிகளிலே” பாட்டு.

மூன்று முடிச்சு படத்தில் இரண்டு ஜோடிப் பாடல்கள் அவை இரண்டுமே ஜெயச்சந்திரன், வாணி ஜெயராம் பாடியவை. ஒன்று “வசந்தகால நதிகளிலே” இன்னொன்று “ஆடிவெள்ளி தேடி உன்னை நானடைந்த நேரம்”. இந்த இரண்டு பாடல்களுக்கும் ஒற்றுமை ஒன்றிருக்கிறது. இரண்டுமே அந்தாதிப் பாடல் வடிவமைப்பில் எழுதப்பட்ட புதுமை கொண்டவை. தமிழ்த் திரையிசையில் இம்மாதிரியான புதுமை அதிகம் வாய்த்ததில்லை. கவியரசர் கண்ணதாசனும், மெல்லிசை மன்னர் எம்.எஸ்.விஸ்வநாதனும் இந்த மாதிரி ஏராளம் நுணுக்கங்களைத் தம் பாடல்களில் புதைத்திருக்கிறார்கள். இந்த மாதிரி அந்தாதி எல்லாம் நம் கண்ணுக்குச் சட்டென்று அகப்பட்டு விடும்.

இறுதியாகக் கேட்ட அந்தாதிப் பாட்டு என்றால் பிரிவோம் சந்திப்போம் படத்தில் யுகபாரதி எழுதிய “நெஞ்சத்திலே நெஞ்சத்திலே” பாட்டு தான். ஒரு பாடலடியின் அந்தம் இன்னொன்றின் ஆதியாக அதாவது தொடக்கமாக இருக்கும் அந்தாதி ரகப் பாடல்கள் இவை.

இன்னும் சொல்லலாம். வசந்தகால நதிகளிலே பாடல் பின்னாளில் தமிழை மட்டுமல்ல இந்தியத் திரையுலகின் அடையாளமாகக் கருதப்படும் முக்கியமான மூன்று ஆளுமைகள் கமல்ஹாசன், ஶ்ரீதேவி, ரஜினிகாந்த் மூவரும் இணைந்து காட்சியில் பாடிய பாட்டு. அது மட்டுமா? ரஜினிகாந்துக்கு முதல் தமிழ்ப் பாட்டு அதுவும் மெல்லிசை மன்னர் குரலிலேயே “‘மணவினைகள் யாருடனோ மாயவனின் விதியலைகள்” என்று இறுகிப் போய்ப் பாடுவாரே.

“வசந்தகால நதிகளிலே” பாடலில் இன்னொன்றையும் பார்க்கலாம். “நதிகளிலே” தொடங்கிச் சொற்கள் எல்லாமே “கள்” என்றே அடுக்கி வைக்கப்பட்டிருக்கும்.

இன்னொரு புறம் “ஆடி வெள்ளி தேடி உன்னை” பாடலில் ஒரு சொல்லில் தானும் “கள்” என்ற பிரயோகம் இருக்காது ஒற்றையாகவே நகரும்.

காலம் இது காலம் என்று

காதல் தெய்வம் பாடும்

கங்கை நதி பொங்கும் – கடல்

சங்கமத்தில் கூடும்

சங்கமத்தில் கூடும்…..

வசந்தகால நதிகளிலே சிறு கீற்று கிட்டார் ஒலியைத் தழுவி மெளத் ஆர்கனின் ஒலியோடு (காட்சியிலும் அழகாகப் பொருந்தும்) தொடங்குமாற் போல “ஆடி வெள்ளி தேடி உன்னை நானடைந்த நேரம்” பாடலில் கிட்டார் இசை தொடக்கி வைக்கும்.

இந்த இரண்டு பாடல்களும் ஜெயச்சந்திரனுக்கும், வாணி ஜெயராமுக்கும் இன்னொரு வாழ்நாள் கொடுப்பினைகள்.

நினைவலைகள் தொடர்ந்து வந்தால்

நேரமெல்லாம் கனவலைகள்

கனவலைகள் வளர்வதற்கு

காமனவன் மலர்க்கணைகள்

ஆடிவெள்ளி தேடி உன்னை – பாடலைக் கேட்க

https://youtu.be/1egBBp8-1IQ

வசந்தகால நதிகளிலே – பாடலைக் கேட்க

https://youtu.be/xpyOa8UMmaE

பாடகர் ஜெயச்சந்திரன் 75 ❤️ மஞ்சள் நிலாவுக்கு இன்று ஒரே சுகம் 💕

ஒரு கடுகதி ரயில் வண்டியொன்றில் வாத்தியங்களையும், வாத்தியக்காரர்களையும் அள்ளிப் போட்டுக் கொண்டு கூடவே காதலனும், காதலியுமாகிய தோரணையில் பாடகர்கள் இணைந்து பாடிக் கொண்டே போக, அவர்களின் வேகத்துக்கு இசைவாக வாத்திய அணியும் சேர்ந்தால் எப்படியொரு அனுபவத்தைக் கொடுக்குமோ அவ்வாறானதொரு சுகானுபத்தை கண்களை மூடிக் கொண்டு இந்தப் பாட்டு ரயிலில் ஏறினால் கிட்டும்.

ஆனால் ஒரு எச்சரிக்கை இந்தப் பாடலை நீங்கள் காதலிக்குமளவுக்குப் படமாக்கப்பட்ட காட்சியும் இருக்குமென்று எண்ணித் தவறி தவறியேனும் அதைக் கண் கொண்டும் பார்த்து விடாதீர்கள். 41 வருடங்களுக்கு முன் வந்த இந்தப் பாட்டு மட்டும் மணிரத்ன யுகத்தில் வந்திருந்தால் அழகிய காட்சித் திறனும் படைத்திருக்கும் என்பதைக் காட்சியைக் கண்ட பின் பாடலைக் கேட்கும் தோறும் உணர்வீர்கள்.

ஒரு ரயில் பயணப்பாட்டு எப்படி அமைய வேண்டும் என்று இசைஞானியின் கனவில் வந்துதித்து அது இசையாகப் பயணப்பட்ட போது எவ்வளவு நுணுக்கமாக அந்த இசையோட்டத்தை ரயில் பயணத்தின் சந்தத்தோடு இணைக்கிறார். அங்கே ரயிலோசையை விடவும் வாத்தியங்களின் தாள லயம் தான் அந்த உணர்வை எழுப்புகிறது. தாள வாத்தியங்கள் ரயிலின் அலுங்கல் குலுங்கலுக்கு ஏதுவாக எப்படியெல்லாம் அசைந்தாடுகின்றன பாருங்கள்.

“ஊஊ….ஊஊஊஊஊ…” என்று ஓசை நயம் காட்டும் இசைக்குயில் P.சுசீலாம்மாவின் ரயில் குரலும், விசிலோசையும் போலே பாடலின் முடிவிலும் ரயில் ஓசை ஒன்றை எழுப்பி முன்னே பயணிக்கிறது.

முதல் சரணத்துக்கு முன்னே வரும் இசையில் ஆர்ப்பரிக்கும் வயலின்களின் கூட்டு ரயிலின் சன்னலோரத்தில் அமர்ந்து பார்க்க, நீ முந்தவோ இல்லை நான் முந்தவோ என்று கடந்து போகும் மரங்களின் அசைவோ?

“மஞ்சள் நிலாவுக்கு இன்று ஒரே சுகம்…..” என்று இந்தக் கடுகதிக் காதல் பயணத்தில் ஏறும் ஜெயச்சந்திரன் அந்த சுகானுபவத்தை “மஞ்சள்” என்ற முதல் சொல்லில் காட்டும் கிறக்கத்திலேயே தொட்டு விடுகிறார்.

இந்தப் பாடலுக்கெல்லாம் காட்சி இன்பம் எவ்வளவு தேவை என்பதற்கு உதாரணமாக ஜெயச்சந்திரனின் பாடலையே அள்ளிக் கொடுக்கலாம்.

பாடகர் ஜெயச்சந்திரனுக்கான ரயில் பாட்டு என்றால் “அந்தி நேரத் தென்றல் காற்று என்னை வந்து தாலாட்ட” வரணுமே என்று முந்திக் கொள்ளாமல் அந்தப் பாடலுக்கான தனி கெளரவம் செய்யப் போகும் மனோஜ் – கியான் இரட்டையர் இசையில் ஜெயச்சந்திரன் என்ற அங்கத்தில் பார்ப்போம்.

ஆனால் இங்கே நான் எடுத்து வருவது இன்னொன்றை, அது தமிழுக்கு அதிகம் பரிச்சயம் இல்லாத இசை முத்து.

சுப்ரபாதம்…….சுப்ரபாதம்…….சுப்ரபாதம்…….

நீலகிரியுடே சகிகளே ஜ்வாலாமுகிகளே….

https://youtu.be/jAaVrFd8GZk

இந்தப் பாடலும் ஜெயேட்டன் பாடியது தான்.

பணி தீராத வீடு படத்துக்காக மெல்லிசை மன்னர் எம்.எஸ்.விஸ்வநாதன் இசையில் பாடிய அந்தப் பாடலுக்காக 1972 ஆம் ஆண்டின் கேரள அரசின் சிறந்த பின்னணிப் பாடகர் விருது ஜெயச்சந்திரனுக்குக் கிட்டியது. இன்று Smule யுகத்திலும் இந்தப் பாடல் எவ்வளவு தூரம் போற்றப்படுகிறது என்பதைக் கேட்டுரலாம். அந்தப் பாடலில் மலைகளினூடே

ஊடறுத்துப் பயணிக்கும் நீலகிரி எக்ஸ்பிரஸ் ரயிலின் நிதானத்தைப் பாடலின் இசையும், ஜெயச்சந்திரனின் குரலும் ஓப்புவிக்கும். அது மட்டுமல்ல இந்தப் பாடல் படமாக்கப்பட்ட விதத்தைப் பாருங்கள். காட்சியின் ஆரம்பமே நம் கற்பனை உலகை நிஜத்தில் வடிக்கும். இதுதான் இந்த மாதிரிப் பாடல்களுக்குக் கொடுக்கும் மகத்துவம்.

இந்த ரயில் பாட்டில் சக பயணியாகச் சங்கமம் ஆவோம் வாருங்கள்.

மேடை அமைத்து

மேளம் இசைத்தால்

ஆடும் நடனம் கோடி…..

காலம் முழுதும் காவியம்

ஆனந்தம் ராகம்

இனி எந்த தடையும் இல்லை

என்னாளும் உறவன்றி பிரிவும் இல்லை

ஊ ஊ …..ஊஊஊ…

மஞ்சள் நிலாவுக்கு

இன்று ஒரே சுகம்

இது முதல் உறவு

இது முதல் கனவு

இந்த திருநாள்

தொடரும்

தொடரும்…

https://youtu.be/1Xyl9wIYWUA

#Jeyachandran_Songs

பாடகர் ஜெயச்சந்திரன் 75 ❤️ இசைஞானியின் இசைத் தாலாட்டில் ஜெயச்சந்திரன் & சுனந்தாவின் “காதல் மயக்கம்” 💕

ந்

Made for each other என்பார்கன் இதைத் திரையிசைப் பாடல்களைக் கேட்கும் தோறும் சில பாடக ஜோடிக் கூட்டணியின் சங்கமத்தில் நினைப்பூட்டுவதுண்டு. “தென்றல் வரும் முன்னே முன்னே” என்று தர்மசீலனுக்காக அருண்மொழியும், மின்மினியும் ஜோடி சேர்ந்த போதும், “பூங்கதவே தாழ் திறவாய்” எனும் போது தீபன் சக்ரவர்த்தியையும், உமா ரமணனையும் அவர் தம் குரலில் எழும் ஒத்த அலைவரிசையின் போதும் இவ்விதம் சொல்லத் தோன்றும். அது போலவே அரிதாகப் பாடினாலும் இம்மாதிரிப் பத்துப் பொருத்தமும் வாய்த்த பாட்டு ஜோடி ஜெயச்சந்திரன் – சுனந்தா.

எப்படி ஜேசுதாஸ் வழியாக சுஜாதா இசைஞானி இளையராஜாவிடம் அறிமுகமாகினாரோ அது போலவே சுனந்தாவின் அறிமுகமும் ஜெயச்சந்திரன் வழி பிறக்கிறது. புதுமைப் பெண் படத்தில் ஜேசுதாஸ் & உமா ரமணனுக்கு “கஸ்தூரி மானே” பாடலை எழுதி வைத்தது போல, இங்கே சுனந்தாவுக்கும் ஜெயசந்திரனுக்குமாக அழகிய காதல் மயக்கம் தரும் பாட்டு. சுனந்தாவுக்குத் தமிழில் கிட்டிய அறிமுகம் வழிகாட்டியவருக்கே ஜோடியாக அமைகிறது.

காதல்…மயக்கம் அழகிய கண்கள்…துடிக்கும்

இது ஒரு காதல்..மயக்கம் அழகிய கண்கள் துடிக்கும்

ஆலிங்கனங்கள் பரவசம் இங்கு அனுமதி இலவசம்

தன்னை மறந்த அனுபவம் ரெண்டு கண்ணில் அபிநயம்

https://youtu.be/4sYXPKpLwTM

கஸ்தூரி மானைப் போலத் தான் இங்கேயும் கோரஸ் குரல்களின் தாண்டவம் இருக்கும். ஆனால் இந்த இரண்டு பாடல்களும் எவ்வளவு அற்புதமாக வேறுபட்ட இசைக்கோப்பில் மிளிர்ந்திருக்கின்றன என்பதைக் கேட்கும் போதெல்லாம் அனுபவித்து ரசிக்கலாம்.

ஜெயச்சந்திரனும் சுனந்தாவும் பாடும் போது ஒன்று கலக்கும் தொம்தொம் தனம்ததொம்தொம் தனம்த போடும் கோரஸ் குரல்களுக்காக ஒருமுறை கேட்டு விடுங்களேன்.

நான் தூங்கும் வேளை கனவுகள் தொல்லை

நான் தூங்க வில்லை கனவுகள் இல்லை

மெய்யா பொய்யா… மெய் தான் ஐயா

எடுத்த எடுப்பிலேயே வெறும் சங்கதிகளோடமைந்த பாடல் இல்லாது ஒரு நளினமான பாட்டு. அதற்காகத் த்க் இந்த “மெய்யா பொய்யா… மெய் தான்” ஐயா வரிகளை இழுத்து வந்தேன்.

சரணத்தில் இருவருக்காகக் கொடுக்கப்பட்ட வரிகளுமே காதலன் காதலியின் பரிபாஷையாக ஒரு கேள்வி பதில் போல உறுதிப்படுத்திக் கொண்டே நகரும், அன்பின் வெளிப்பாடு அது.

காதல் மயக்கம் ஒரு காதலன் & காதலிப் பாட்டென்றால் அடுத்து ஒரு கல்யாணப் பாட்டு. இந்தப் பாட்டையெல்லாம் திருமண மண்டபத்தில் சத்தமாக ஒலிக்க விட்டாலே போதும் கல்யாணக் களை அந்த அரங்கம் முழுதும் வியாபித்து விடும். அதுதான் 👇

பூ முடித்து பொட்டு வைத்த வட்ட நிலா

புன்னகையில் பாட்டெழுதும் வண்ணப் புறா 💕🎸

https://youtu.be/zWAbchm9Fww

இந்தப் பாட்டை எவ்வளவு தூரம் எனக்குப் பிடிக்கும் என்பதற்கு ஒரு ஆதாரம் பல்லவி தொடங்குவதற்கு முன்னால் நெய்திருக்கும் அந்தப் புல்லாங்குழல் இசையோடு வயலின் ஆவர்த்தனத்தைத் திரும்பத் திரும்பக் கேட்டு ரசிப்பது.

பாடலின் அந்த ஆரம்ப இசை ஒரு வண்டியில் பொருத்தி இழுக்கப்படும் Camera வின் அசைவியக்கத்தோடு பயணப்படும்.

கூட்டுக் குரல்களை சரணத்துக்கு முன்பாக “மாங்கல்யம் தந்துனா” பாட வைத்து விட்டு பின்னர் அதே ரிதத்தை இரண்டாவது சரணத்தில் வாத்திய ஆலிங்கனம் செய்ய வைத்து அதே கூட்டுக் குரல்களை ஒலிக்க மட்டும் விடும் நுட்பம் இருக்கிறதே அதுதான் ராஜ முத்திரை.

முதல் சரணத்துக்கு இரண்டாவது சரணத்துக்கு குழந்தைப் பேறு என்ற விதத்தில் அமையும் காட்சியமைப்புக்கு நியாயம் கற்பிப்பது போல அந்த இரண்டாவது சரண கூட்டுப் பாடகிகளின் ஓசை இன்பத் தாலாட்டாக விளங்கும்.

“மாங்கல்யம் தந்துனா” பாடி முடித்ததும் தபேலாவால் “தடு திடுதிடு தடு திடு” என்று ஓசையால் வழித்து அப்படியே ஜெயச்சந்திரனிடம் கொடுக்க “மீட்டாமல் போனால் மணி வீணை வாடும்” என்று அவர் ஆரம்பிக்க அந்தக் கணத்தை உச் கொட்டி ரசிக்கலாம்.

“தீர்த்தக் கரைதனில் காதல் மயக்கங்கள்

தீரும் வரையினில் புது வசந்த விழா”

எனும் போது அந்த தீர்த்த என்ற சொல்லையே எவ்வளவு அழகாக நறுக்கிக் கொடுக்க முடியும் என்பதை ஜெயேட்டன் காட்டுவார். ஒரு மணப்பெண்ணுக்குண்டான வெட்கப் பூரிப்பு சுனந்தா குரலில் இருக்கும்.

“செம்மீனே செம்மீனே

உங்கிட்ட சொன்னேனே

செவ்வந்திப் பெண்ணுக்கு

சிங்காரக் கண்ணுக்கு

கல்யாண மாலை கொண்டு வாரேன்

மஞ்சள் தாலியும் குங்குமமும் தாரேன்”

https://youtu.be/GV7yqNTu9Wg

கொழும்பில் இருந்து யாழ்ப்பாணம் போகும் ஏதாவது பஸ் ஒன்றில் ஏதாவதொன்றாக இன்னும் ஒலிக்கும் பாடலென்றால் இந்தச் செம்மீனும் அடங்கும் இன்று வரை. இதை என் தாயகப் பயணங்களில் அனுபவித்திருக்கிறேன். முன்னாள் அமைச்சர் அரங்கநாயகம் மகன் சந்தனபாண்டியன் & ஶ்ரீஜா ஜோடி நடித்த “செவ்வந்தி” படத்தின் பாடல்கள் எல்லாமே மணி மணி. திரையில் ஒன்று கலந்தவர்கள் நிஜத்திலும் கரம் பிடித்தார்கள். செவ்வந்தி படத்தின் ஒவ்வொரு பாடல்களையும் தனித்தனியாக அலசி ஒரு பதிவையே எழுதியிருக்கிறேன். இங்கே ஜெயச்சந்திரன் ஸ்பெஷலுக்காக “செம்மீனே செம்மீனே” பாடலை அழைத்து வந்திருக்கிறேன். ஜெயச்சந்திரன் – சுனந்தா ஜோடிக்குக் கிட்டிய இந்தப் பாடலில் கூட கோரஸ் குரல்கள் இன்னொரு பரிமாணத்தில் மின்னும். “ஆனந்தம் பொங்கிடப் பொங்கிட” என்று சிறைப் பறவையில் சுனந்தாவோடு இணைந்து பாடிய ஜேசுதாஸுக்குப் பதில் ஜெயச்சந்திரன் பாடினாலும் பாதகம் வந்திருக்காது.

“செம்மீனே செம்மீனே” கொஞ்சம் வேகமான பாட்டு. வாத்திய இசை, கோரஸ் இவற்றைத் தாண்டி பாடகர் இருவரும் தம் சங்கதிகளை நிறுத்தி நிதானிக்காமல் கடகடவென்று மழை கொட்டுமாற் போலப் பாடிக் கொண்டே ஓட வேண்டும்.

“நான் திரும்பி வரும் வரைக்கும்

நீரின்றி வாடும் இள நாத்து

ஓடை நீரின்றி வாடும் இள நாத்து”

என்று இரண்டாவது சரணம் வரை தம் கட்டி அற்புதமானதொரு பாடலைக் கொண்டு வருகிறார்கள். சுனந்தாவுக்குப் பெயர் கொடுத்த பாடல்களில் பாதி ஜெயச்சந்திரனோடு அமைந்தவை. அதில் இந்த செம்மீனே பாடல் எண்பதுகளின் நீட்சியாகத் தொண்ணூறுகளின் ஆரம்பத்தில் கொட்டிய இசைப் பிராவகம்.

ஒரு கோலக் கிளி சொன்னதே……

உண்மையா..உண்மையா..

அது பேசும் பிள்ளை மொழியே

நன்மையா.. நன்மையா….

எவ்வளவு நிதானமாக நடை பழகும் பாட்டு இது. அதுவும்

“ரோஜாவிலே

முள்ளில்லாத பூவில்லையே

ராசாத்தியே முல்லை பூவில்

முள்ளில்லையே..”

என்று ஜெயச்சந்திரன் சுனந்தவோடு இணைந்து கொள்ளும் இசைச் சங்கமம் அனுபவித்துக் கொண்டாட வேண்டியது. ஒவ்வொரு சங்கதியிலும் “ஏகாரமும்” “ஓகாரமும்” ஆக வரிகளை உயிர்ப்பித்து உணர்வோட்டம் கற்பிக்கிறார்கள்.

இந்த மூன்று பாடல்களிலும் சிருங்கார ரசம் கொண்ட அழகியலை இவ்விருவர் குரல் சேர்ந்ததன் மகிமையால் உணரலாம். எண்பதுகளிலும் தொண்ணூறுகளிலும் இசைஞானியின் இசையின் பரிமாணத்தின் மாறுதல்களையும் ஒப்பு நோக்கிப் பார்க்க நல்லுதாரணங்கள் இவை.

சிதம்பரம் பத்மினி மீதான பாலியல் வல்லுறவை மையப்படுத்தி எடுக்கப்பட்ட பொன் விலங்கு படத்தை இயக்கியவர் ஆர்.கே.செல்வமணியின் சகோதரர் ஆர். ராஜரத்தினம்.

இந்தப் பச்சைக் கிளி இன்பமே

பொய்மையா…பொய்மையா…

https://youtu.be/t9V5P2H4eLw

சோகத்தைத் தேக்கிய ஜெயச்சந்திரன் குரலில் வரும் இந்தப் பாட்டு “ஒரு கோலக்கிளி சொன்னதே” பாடலின் pathos வடிவம் அதாவது அவலச் சுவை காட்டும் பண்பில் அமைந்திருக்கும்.

ஜெயச்சந்திரன் இன்னும் வருவார்

கானா பிரபா

#Jeyachandran_Songs

ஜெயச்சந்திரன் 75 ❤️ ஒரு தெய்வம் தந்த பூவே…… கண்ணில் என்ன தேடல் தாயே…..💕

கதைகளினூடும், செய்திகளோடும், திரைப்படைப்புகளோடும் கண்ட கனவுலகமான தமிழகத்து மண்ணை என் வாழ் நாளில் முதன் முறையாக 2002 ஆம் ஆண்டில் ஒரு நாள் முத்தமிடுகிறேன். அதுவரை கனவுலகில் சஞ்சரித்த இடங்களை நிஜத்தோடு பொருத்தும் வேலையில் ஒவ்வொரு கணப் பொழுதையும் அர்ப்பணித்துக் கொண்டே சென்னையில் என் கால் போன போக்கில் உலாத்துகிறேன். ஆட்டோக்காரிடம் தமிழகத்துப் பேச்சு வழக்கில் பேசி, “சார் கேரளாவுல எந்தப் பக்கம்?” என்று என் உடைந்த தமிழைக் கண்டு பிடித்த ஆட்டோக்காரரின் குட்டை வாங்கிக் கொண்டே வியர்வை வழிந்தோட வழி நெடுகப் பயணம்.

தேவி தியேட்டரில் கன்னத்தில் முத்தமிட்டால் படம் ஓடிக்கொண்டிருந்தது.

சரி தியேட்டர் அனுபவத்தையும் சந்திப்போம் என்று நினைத்து டிக்கெட் வாங்கி உள்ளே சென்று படம் பார்க்க ஆரம்பித்தேன். என்னைச் சுற்றி எல்லாம் தமிழ் முகங்கள் ஆனால் நானோ அந்நியன், தமிழால் உறவினன் என்று அப்போது நினைத்தது இப்போதும் நினைப்பில்.

கன்னத்தில் முத்தமிட்டால் படத்தின் உருக்கமான அந்தக் கடைசிக் காட்சி. எனக்கு முன்னால் சீட்டில் இருந்த நடுத்தரவயதுப் பெண்மணிகள் சேலைத்தலைப்பால் கண்களைத் துடைத்துக் கொண்டே பார்க்கின்றார்கள். பக்கத்தில் ஒரு விசும்பல் கேட்கிறது, எனக்குப் பக்கத்தில் இருந்த ஒரு நடுத்தர வயது ஆண்மகனும் அந்தக் காட்சியோடு ஒன்றித்ததன் வெளிப்பாடு அது. உண்மையில் அந்தக் கணநேரம் படம் தந்த உணர்வை விட, எங்கள் நாட்டின் அவலக் கதை பேசும் அந்தக் காட்சியைப் பார்த்துக் கலங்கியதை நேரே கண்டு நெகிழ்ந்தேன். ஒரு சாதாரண படம் தானே என்று ஒதுக்கிவிட்டுப் போகமுடியும் ஆனால் இந்த உணர்வின் சாட்சியாகத் தமிழகத்தவர் இன்றுவரை ஈழத்தமிழர்களுக்காக இயங்கிவருகிறார்கள் என்பதற்கான மிகச்சிறிய உதாரணம் அது. தமிழகத்தவர் ஈழத்தமிழர்களுக்காக உணர்வு பூர்வமாக இயங்கும் அதே தளத்தில் ஈழத்தமிழர்களும் தமிழகத் தமிழர்களுக்காக இயங்குகிறார்களா என்றால் இல்லை என்பேன் துணிந்து.

இந்த மாதிரியான பெரியம்மா முறையான உணர்வைத் தான் எல்லா அரசியல்வதிகளும் அரசியல் முதலீடாக்குகிறார்கள் என்றாலும் அந்த அரசியல்வாதிகள் நம்மைப் போன்ற சாதாரணர்களுக்கு என்றும் அந்நியர்தான். தமிழகமும், ஈழமும் கலையாலும், மொழியாலும் ஒன்று பட்ட நேர்கோடு. இங்கே கன்னத்தில் முத்தமிட்டால் படத்தின் அரசியல் குறித்தோ, அதன் ஆக்கம் குறித்தோ தர்க்க வாதங்களில் போக விரும்பவில்லை. நேராக ஜெயச்சந்திரனிடம் போய் விடுவோம்.

எழுபதுகளிலும், எண்பதுகளிலும் கோலோச்சிய பாடகர்களில் எஸ்.பி.பாலசுப்ரமணியம், எஸ்.ஜானகி, சித்ரா போன்ற விரல் விட்டு எண்ணக் கூடிய பாடகர்கள் தான் ஏ.ஆர்.ரஹ்மான் யுகத்தில் இன்னும் நிறைவாகத் தொடர்ந்திருக்கிறார்கள். மலேசியா வாசுதேவன், ஜெயச்சந்திரன் ஆகியோருக்கு இன்னும் அதிகம் கிட்டியிருக்கலாமோ என்று ஏக்கம் கொள்ள வைக்கக் கூடிய படைப்புகள் இவ்விருவருக்கும் கிட்டியிருக்கின்றன.

ஏ.ஆர்.ரஹ்மான் இசையில் ஜெயச்சந்திரன் பாடிய இன்னுஞ் சில பாடல்கள் இருக்கின்றன. ஆனால் இங்கே அவற்றை இழுத்து, இன்றைய பாடலின் தனித்துவத்தைக் குறைக்காமல் அவற்றை இன்னுமிரு பதிவுகளில் பார்ப்போம்.

“ஒரு தெய்வம் தந்த பூவே….கண்ணில் தேடல் என்ன தாயே….”

பாடல் ஆரம்பிக்கும் போதே ஒரு சூனிய வெளியில் அகப்பட்ட தனிமை தான் சூழ்ந்து விடும்.

இன்று வேர் பிடுங்கப்பட்டு அகதி வாழ்வில் ஊர் கடந்து, தேசம் கடந்து ஆண்டாண்டு காலங்கள் கடந்த நிலையிலும் அந்த வெறுமை பலரின் உள்ளக்கிடக்கையாக ஒட்டிக் கொண்டிருக்கும். புலம் கடந்தவன் மட்டுமல்ல, தான் கொண்ட வாழ்வைத் தொலைத்தவன் ஒவ்வொருவனுமே அகதி தான். அதைத்தான் அசரீரியாக இந்த ஜெயச்சந்திரன் குரல் ஒப்புவிக்கின்றது.

“விடை கொடு எங்கள் நாடே” என்று மெல்லிசை மன்னரும் மாணிக்க விநாயகமும் பாடும் போது நிலம் அழுமாற் போல இருக்கும். தன்னுடைய வாழ் நிலம் விட்டுப் போகிறார்களே என்று அவன் நிலம் பாடும் ஒப்பாரியாகவும் அதை நோக்கலாம்.

இங்கே “ஒரு தெய்வம் தந்த பூவே” பாடலில் காட்சிப் பின்னணி வேறாக இருக்கலாம். ஆனால் அது வாழ்வைத் தொலைத்த ஒவ்வொரு மனிதனின் நாடி, நரம்புகளினூடே ஊடுருவி

இன்னோர் பரிமாணம் கொடுக்கும். அது வீடிழந்த, தன் வாழ்விழந்த மனிதனைத் தாங்கி அரவணைக்கும் நிலத்தின் பாடலாகவும் நோக்கலாம். அதனால தான் இங்கே,

வாழ்வு தொடங்கும் இடம் நீதானே!

வானம் முடியுமிடம் நீதானே!

காற்றைப் போல நீ வந்தாயே!

சுவாசமாக நீ நின்றாயே!

மார்பில் ஊறும் உயிரே!

என்று வெறுமனே எடுத்து வளர்த்த தந்தையின் குரலாய் அன்றி, அடைக்கலம் கொடுத்த நிலத்தின் பாடலாகவும் உணர்வு ரீதியாக எடுத்துக் கொள்ள முடிகிறது.

எனது வானம் நீ! இழந்த சிறகும் நீ!

நான் தூக்கி வளர்த்த துயரம் நீ….

ஒரு தெய்வம் தந்த பூவே…..

கண்ணில் தேடல் என்ன தாயே…..

பாடகர் ஜெயச்சந்திரன் 75 ❤️ தாலாட்டுதே வானம்….தள்ளாடுதே மேகம் 💕

“தாலாட்டுதே வானம் தள்ளாடுதே மேகம்” கேட்கும் போதே தள்ளாடும் படகில் சுகமாகப் பயணிக்கும் உணர்வு, இரு கண்கள் மூடிச் செல்லும் போதே ஒரே எண்ணம். பின்னணியில் ஒலிக்கும் இசை கூட துடுப்பை வலித்து முன்னோக்கியும் பின்னோக்கியும் இழுக்குமாற் போலவொரு இசைவாக்கம் எழும்.

ஒரு பாடல் தொகுப்பில் எத்தனை பாடல்கள் இருந்தாலும் இந்தப் பாடல் வருமிடத்தில் இரண்டு மூன்று தடவைகள் கேட்டு விட்டுத்தான் மெல்ல நகரும் மனது.

அலைகள் வருடிச் செல்லும் கடலில் பயணிக்க

யாருக்குத் தான் பிடிக்காது. இங்கோ

“மேல்வானத்தில் ஒரு நட்சத்திரம்

கீழ்வானத்தில் ஒரு பெண் சித்திரம்”

ஆகக் காதலியோடு ஒரு கடற் பயணம்.

எஸ்.ஜானகியைப் பற்றிச் சொல்லவே வேண்டாம், சொற்கட்டினை மிகவும் நெகிழ்வாக்கித் தானும் கரைந்து நம்மையும் கரைய வைப்பவர். வழக்கமான எஸ்.பி.பி தனமான பாடல்களில் அவரோடு குறும்பு கட்டிப் பாடுபவர் இங்கே ஜெயச்சந்திரனோடு இணையும் போதும் போது குரலில் வெட்கப் புன்னகையை அள்ளி வீசிக் கொண்டே போகிறார் பாருங்கள். இந்தப் பாட்டு முழுக்க அதே தோரணையில் கேட்கும் போது காதலோடு படகுச் சவாரி கொள்ளும் போது நேரே வெட்கம் கொப்பளிக்கும் அந்தக் காதலியின் உருவம் தான் கற்பனையில் மிதக்கும்.

இரு கண்கள் மோதி

செல்லும் போதும்

ஒரே எண்ணம்…..

இந்தப் பாடல் எப்படிப் படமாக்கப்படப் போகிறது என்று எப்படி ராஜாவிடம் இயக்குநர் விபரித்திருப்பார் என்று

நம்மில் யாருக்கும் தெரியாது. கடல் பயணம் மீதேறி எத்தனை எத்தனை காதல் பாட்டுகள் கரை சேர்ந்திருக்கும்? ஆனால் அவை எல்லாவற்றிலும் ஒப்பிட முடியாதவொரு இனிய கானம் இசைஞானியார் சிந்தனையில் எப்படிப் பிறந்திருக்கும் என்றதொரு ஆச்சரியம் எழுந்து நிற்கும். இங்கே பயன்பட்டிருக்கும் ஒவ்வொரு வாத்தியத்திலும் கடலின் ஓசை தான் தேங்கி நின்று பிரவாகிக்குமாற் போலொரு உணர்வு.

இங்கே தன் உதவியாளர் சுந்தரராஜன் குரலை மீனவ சமூகத்தின் குரலாய் ஒரு காதல் பாடலில் நுழைத்திருக்கும் நேர்த்தியை என்னவென்பது?

அலை மீது ஆடும்

உள்ளம் எங்கும்

ஒரே ராகம்

நிலை நீரில் ஆடும்

மீன்கள் ரெண்டும்

ஒரே கோலம்

ஜெயச்சந்திரனின் வாழ்நாள் பாடல்களில் இந்தப் பாடலையும் தவிர்த்து எழுத முடியாது. மூன்று முடிச்சு காலத்தில் கமல்ஹாசனுக்காக “வசந்த கால நதிகளிலே” என்று மெல்லிசை மன்னரால் படகில் ஏற்றப்பட்டவர் இங்கே கடல் மீன்களில் அதே கமல்ஹாசனுக்காக இசைஞானியாரால் ஏற்றம் கண்டிருக்கிறார்.

“தாலாட்டுதே” எனும் போது ஒரு பரவசத்தை உள் நுழைத்து தள்ளாடுதே மேகம் வரிகளை எட்டும் போது அந்த மேகத்தில் மிதந்து செல்லுமாற் போலவும்,

“தாளாமல்” எனும் போது நீர்ப்பரிப்பில் நின்றாடுமாற் போலவும் ஒரு வரிக்குள்ளேயே எத்தனை பாவங்களை நிகழ்த்திக் காட்டி விடுகிறார். அந்தத் தாலாட்டின் நீட்சியை சரணத்தைக் கடந்து மீண்டும் பாடும் போது இன்னொரு விதமாகக் காட்டி நிற்பார் ஜெயச்சந்திரன்.

மலையாளத்தை அடிப்படையாகக் கொண்ட ஒரு பாடகர் மடை திறந்தாற் போலப் பாடும் அழகுக்காகவே இன்னொரு முறை இதைக் கேட்கலாம்.

கமல்ஹாசனை எண்பதுகளில் இலங்கை வானொலி பேட்டி கண்ட போது அவருக்குப் பிடித்த பாடலாக அவர் இனம் காட்டியது இதைத்தான்.

தாலாட்டுதே வானம்

தள்ளாடுதே மேகம்

தாளாமல் மடி மீது

தார்மீகக் கல்யாணம்

இது கார்கால சங்கீதம்

பாடலைத் துல்லிய ஒலித்தரத்தில் அனுபவிக்க

https://youtu.be/KDimSjTlO

பாடகர் ஜெயச்சந்திரன் 75 ❤️ மெல்லிசை மன்னரால் ஜெயச்சந்திரனுக்குக் கிட்டிய உயர் விருது இந்த அந்த 7 நாட்கள் 💕

நடனக் கலையையே தன் வாழ்வியல் தவமாகக் கொண்டிருக்கும் ஒரு கலைஞன் அவன், ஆனால் தான் கற்ற கலையைப் போற்றி அரங்கேற்ற ஒரு மேடை வாய்ப்பு அவன் சாவின் நிமிடம் வரை கிடைக்காது இம்மாதிரியானதொரு அவலச் சுவை நிரம்பிய ஒரு காவியம் சலங்கை ஒலி.

ஆர்மோனியப் பெட்டியும் தபேலா அளவில் இருக்கும் ஒரு உதவியாளனையும் நம்பி தன்னுடைய இசை வாய்ப்புக்காக அலையும் பாலக்காட்டு மாதவன் தான் கொண்ட இலட்சியமும் இழந்து, காதலையும் தொலைத்து நடை போடும் காவியம் என்றால் அந்த 7 நாட்கள். முன்னதில் கே.விஸ்வநாத் (சலங்கை ஒலி) , பின்னதில் கே.பாக்யராஜ் (அந்த 7 நாட்கள்) என்று இந்த இரண்டு திரையுலக மேதைகளும் எவ்வளவு அழகாகக் காதலையும், கலையையும் பொருத்தி அதை இன்னொரு முரண் கோணத்தில் சிந்தித்திருக்கிறார்கள் பாருங்கள்.

இந்த இடத்தில் பாக்யராஜ் ஐப் பற்றி இன்னுமொன்று சொல்லி வைக்க வேண்டும். எண்பதுகளில் இளையராஜாவின் முதுகில் சவாரி செய்யாமல் தன்னுடைய தனித் திறனோடு மெல்லிசை மன்னர் போன்ற முன்னோர்களையும் அரவணைத்து அவர்களுக்குச் சிறப்பானதொரு கெளரவத்தைக் கொடுத்தவர். ஆகச் சிறந்த உதாரணம்

அந்த 7 நாட்கள்.

மெல்லிசை மன்னர் எம்.எஸ்.விஸ்வநாதன் உயிரோடிருந்தால் அவரிடம் கேட்பதற்கு ஆயிரம் கேள்விகள் இன்னமும் மிச்சமிருந்தாலும் பாடகர் ஜெயச்சந்திரனை முன்னுறுத்தி முதலில் கேட்க விரும்பும் கேள்வியாக இதைத் தான் கேட்பேன். அது என்னவென்றால் “பாடகர் ஜெயச்சந்திரனை முன்னிலைப்படுத்தி இந்த அந்த 7 நாட்கள் பாடல்களை நீங்கள் கொடுத்ததன் அடிப்படை என்ன?” என்று.

பார்த்தீர்களானால் கே.பாக்யராஜின் முன்னைய படங்களான பாமா ருக்மணி, ஒரு கை ஓசை ஆகிய படங்களுக்கும் எம்.எஸ்.வி தான் இசை. ஆனால் அங்கே ஜெயச்சந்திரன் இல்லை. இங்கே அந்த 7 நாட்களில் (பலாச்) சுளையாக நான்கு பாடல்கள் ஜெயச்சந்திரனுக்கு. ஒரு டப்பாங்குத்து ரகப் பாட்டு அதுவும் கதா நாயகி கோணத்தில் இருந்து வருவதால் அதை மலேசியா வாசுதேவனுக்குக் கொடுத்து விட்டு, மீதியெல்லாம் கதாநாயகன் மன ஓசையாக வரும் பாட்டெல்லாம் ஜெயச்சந்திரனுக்கு. இம்மாதிரியான சின்னச் சின்ன நுணுக்கங்களில் கூடப் பெரிதாகச் சாதித்துக் காட்டி விட்டுப் போயிருக்கிறார்கள் மெல்லிசை மன்னர் போன்ற இசை மகான்கள்.

அந்த 7 நாட்கள் படத்தில் ஜெயச்சந்திரன் பாடிய அனைத்தையும் கே.ஜே.ஜேசுதாசுக்குத் தாரை வார்த்திருக்கலாம். ஆனால் அப்படியேதும் நிகழ்ந்திருந்தால் கதையோட்டத்தின் சம நிலை குழம்பி இன்னொரு “சிந்து பைரவி”த்தனமான சாஸ்திரிய இசைச் சாயம் கொண்ட படமாகத் தாக் இது அறியப்பட்டிருக்கும். இங்கே ஜெயச்சந்திரன் பாலக்காட்டு மாதவனின் அப்பாவித்தனம் ஒட்டிய, அதே நேரம் சங்கீத விற்பன்னம் கொண்டவராக அவதாரம் எடுக்கிறார். இப்போது மீண்டும் அந்த 7 நாட்கள் படப் பாடல்களைக் கேட்டால் ஜெயச்சந்திரன் குரல் துருத்தி நிற்காத ஒரு கதாபாத்திரத்தின் குரலாய்த் தான் தெரியும். இங்கே தான் பாடகனும், இசையமைப்பாளனும், இயக்குநரும் நடிகனுமாக வெற்றி பெறுகிறார்கள்.

தென்றலது உன்னிடத்தில்

சொல்லி வைத்த

சேதி என்னவோ

பெண்மையின் சொர்க்கமே

பார்வையில் வந்ததோ

காவியம் தந்ததோ

அந்த 7 நாட்கள் படத்தில் மிக மிகப் பிடித்த பாட்டு அல்லது முதலாவதாகப் பிடித்ததென்றால் இதைத் தான் கையைக் காட்டுவேன். சினிமா வாய்ப்புத் தேடி டாக்டர் ஆனந்த் (ராஜேஷ்) இடம் வரும் பாலக்காட்டு மாதவன்

“ஸ க ம ப…க ம க ஸ…நி ஸ நி ப…க ம நி ப…ஸா…ஸா” என்று ஸ்வரம் பாடி மெட்டமைக்கும் போது அழகிய பாடல் பிறக்கிறது. எஸ்.ஜானகி கூடச் சேரும் போது அது கனவுப் பாடலாகிறது.

“உள்ளம் எங்கும் பொங்கும் ஆசை

இன்று தங்கரதம் ஏறியது” இந்த இடத்தில் ஜெயச்சந்திரன் பிரசவிக்கும் குரலின் நளினம் எம்.எஸ்.வி இவரைத் தேர்ந்தெடுத்ததை நியாயம் கற்பிக்கும்.

“கவிதை அரங்கேறும் நேரம்

மலர்க் கணைகள் பரிமாறும் தேகம்”

அந்த 7 நாட்கள் படத்தில் இன்று வரை சூப்பர் ஹிட் என்ற அடையாளத்தில் வானொலிகள் கொண்டாடும் பாட்டு இது. மெல்லிசை மன்னரின் முத்திரைத் தபேலா ஒலி பாடலின் பின்னணியில் வழித்து வழித்து ஓலிப்பதைக் காது கொடுத்து ரசிப்பேன்.

“சப்த ஸ்வரதேவி உணரு

இனி என்னில் வர தானமருளு”

https://youtu.be/sb65lkOAHA8

என்று மலையாளத்தில் ஆரம்பித்துத் தமிழுக்குக் கவிதை அரங்கேறும் நேரம் என்று தாவும் முன்பே பாடலின் ஆரம்பத்தில் இங்கேயும் ஒரு ஸ்வர ஆலாபனை, தென்றலது உன்னிடத்தில் பாடல் போலவே. ஆனால் இந்த இரண்டு பாடல்களையும் முற்றிலும் மாறுபட்ட பாங்கில் ஜெயச்சந்திரனும் எஸ்.ஜானகியும் இசையணியோடு எடுத்துச் செல்வார்கள். கவிதை அரங்கேறும் நேரம் பாட்டை எழுதியது குருவிக்கரம்பை சண்முகம்.

இன்னொரு மலையாளப் பாட்டு ஆனால் முழுமையாக

“ஸ்வரராக”

https://youtu.be/bsqUx0Mh7SI.

என்று தொடங்கும் இந்தப் பாட்டு வாணி ஜெயராமை இணை சேர்த்துக் கொடுக்கும் அக்மார்க் சாஸ்திரிய இசை மெட்டு.

இவ்வாறு ஒரு ஜனரஞ்சகம் மிக்கதொரு குடும்பச் சித்திரத்தில் ஜெயச்சந்திரனுக்கு மகுடம் சூட்டியிருக்கிறார் மெல்லிசை மன்னர் எம்.எஸ்.விஸ்வநாதன்.

அந்த 7 நாட்கள் பாடல்களைக் கேட்க

https://youtu.be/PxbVFpfDiug

#Jeyachandran_Songs

பாடகர் ஜெயச்சந்திரன் 75 ❤️

கீதா ..சங்கீதா..

சங்கீதமே சௌபாக்யமே

ஜீவ அமுதம் உன் மோகனம்…. 💕

பாடகர் ஜெயச்சந்திரனின் பிறந்தகத்துப் பாடகிகளான சித்ரா, ஸ்வர்ணலதா, சுனந்தா, மின்மினி வரிசையில் கேரளத்துக் குயில் ஜென்ஸியும் இணைந்து கொண்டதை நினைவூட்டிக் கொண்டாடும் பாட்டு இது.

“அன்பே சங்கீதா” படத்தில் இரண்டு பாடல்களில் ஒன்று “சின்னப் புறா ஒன்று வண்ணக் கனாவினில்” என்று எஸ்.பி.பாலசுப்ரமணியம் பாடிய போது அதற்கு ஆலாபனை கொடுத்துத் தொடங்கி வைக்கும் எஸ்.பி.சைலஜாவின் குரல். இதே பாங்கில் “மனிதரில் இத்தனை நிறங்களா” படத்தில் ஷியாம் இசையில் “மழை தருமோ என் மேகம்” பாடலிலும் இந்த மாதிரி பெண் ஆலாபனையில் ஆணின் கீதம் அரங்கேறும்.

இரண்டாவதாக “கீதா சங்கீதா” பாடலும் பெண் குரல் ஆலாபனையோடு தொடங்கும். இங்கே ஜென்ஸியும், ஜெயச்சந்திரனுமாக. ஆனால் பாடலில் இருவரின் குரலுக்கும் இன்னும் வாய்ப்பு வழங்கப்பட்டிருக்கும்.

“லாலா லலலா லாலா லலலா….” என்று ஸ்வரம் மீட்டும் அந்தப் பெண் குரலை உள்வாங்கிய ஆரம்பத்தோடு மெல்ல இசை அணி வகுப்பு நடத்தி வீணையின் நரம்பொன்ற்றைத் தட்டிவிட்டு வயலின் ஆர்ப்பரிப்போடு ஜெயச்சந்திரனிடம் தாரை வார்த்து விடும். தொடர்ந்து அவரின் ராஜாங்கம் தான்.

இடையிசையைத் தொடர்ந்து ஜென்ஸி தன் கணக்கைக் காட்டத் தொடங்குவார். அந்தக் குரலில் பஞ்சை ஒற்றியது போல ஒலி நயமே மிகும்.

இருவரின் குரலின் சங்கமமும்

கீதா..

கண்ணா..

சங்கீதா..

என் கண்ணா…

என்று ஐக்கியமாகும் இடத்தில் இசை பின்னால் வந்து முதுகு தடவும்.

ஆலாபனை, முன்னிசை, ஆண் குரல், இடையிசை, பெண் குரல், இரண்டு குரல்களின் ஐக்கியம் என்று ஒரு சீரிய ஒழுங்கில் பயணிக்கும் இந்தப் பாட்டு.

ஜெயச்சந்திரனின் தமிழ் அழகு என்பதை மட்டுமல்ல அந்தத் தமிழை எவ்வளவு நளினமாகக் கையாள்வார் என்பதற்கு இந்தப் பாட்டு ஆரம்ப காலச் சாட்சி.

“அது தானே

இதழ் பேசும் மணிமந்திரம்

ஒரு பஞ்சணையில்

இரு பைங்கிளிகள்

கூடும்.. விளையாடும்….”

என்னுமிடத்தில் எவ்வளவு நளினமாகப் பாடலைக் கையாண்டிருப்பார்.

பகலென்ன இரவென்ன என்று ஒரே வரிகளை மீட்கும் போதும் ஒரு வேறுபாட்டைக் காட்டி நிற்பார்.

லாலா லலலா என்ற ஆலாபனையில் ஊஞ்சலில் இருத்தி விட்டுத் தள்ளி விடும் அழகோடு பயணிக்கும் இந்தப் பாடலில் இசைஞானி இளையராஜாவின் நேர்த்தி மிகு காதல் கீதத்தின் அடித்தளம் எழுப்பப்பட்டிருக்கிறது.

பகலென்ன இரவென்ன

நாம் காண வேண்டும் மதனோற்சவம்

அது தானே இதழ் பேசும் மணிமந்திரம்

ஒரு பஞ்சணையில் இரு பைங்கிளிகள்

கூடும்.. விளையாடும்..

கீதா..

கண்ணா..

சங்கீதா..

பாடலைக் கேட்க

#Jeyachandran_songs

பாடகர் ஜெயசந்திரன் 75 ❤️ மயங்கினேன் சொல்லத் தயங்கினேன் உன்னை விரும்பினேன் உயிரே 💕

இசைஞானியாரின் பாடல்களில் பரவலான ஈர்ப்பைக் கொண்ட பாடல்களை திரட்டினால் கை கொள்ளாத அளவு எண்ணற்ற முத்துகள் இருக்குமென்றாலும் கையில் அள்ளும் போது முதலில் விலகி விடாது சிக்கும் பாட்டென்றால் இந்தப் பாடல் கண்டிப்பாக இருக்கும். என்னைப் போன்றே பலருக்கும் இது புத்துணர்ச்சிக்கான மருந்தென்றால் மிகையில்லை.

ஒரு பக்கம் விரக்தி, சோகம், இயலாமை, சுயபச்சாதாபம் கொண்டு ஒருதலையாய்க் காதலித்தவள் மருகிப் புலம்ப, இன்னோர் பக்கம் அவள் எடுத்துக் கொடுத்த காதல் மொழிகளையே தான் நேசித்தவள் மீது பகிரும் போது அந்தக் காதலன் குரலில் தேங்கி நிற்கும் குதூகலமும், துள்ளலும், ஏக்கத்தின் நேரான சிந்தனையுமாக இந்தப் பாடல் இரட்டை வேடம் கொண்டிருக்கிறது.

“மயங்கினேன் சொல்லத் தயங்கினேன்

உன்னை விரும்பினேன் உயிரே….”

என்று தொடங்கும் போதே தோல்வி கண்டவளின் மனப்பாட்டை எவ்வளவு துயர் சுமந்து ஏக்கத் தொனியோடு கொடுக்கிறார் இந்த சுசீலா பாருங்கள்.

அதையே மீள ஒப்புவிக்கும் ஜெயச்சந்திரன் குரலை

இந்த இடத்தில் வாசிப்பதை நிறுத்தி விட்டு ஒரு கணம் கேட்டுப் பாருங்கள் நான் சொல்லும் அந்தக் குதூகலம் உங்களிடம் கடத்தப்பட்டு விடும்.

தன் காதலியைக் காணுமிடத்து ஒரு காதலனுக்கு எழும் உள்ளத்து உணர்வை அப்படியே கொட்டிக் கொடுக்கிறது.

முதல் சரணத்தில் நின்றாடும் புல்லாங்குழல் ஓலியோடு கலக்கும் இசைத் துள்ளலைக் கேட்கும் கணமெல்லாம் ஊர்க் கோயில் கேணியின் படிக்கட்டுகளின் அந்தம் வரை துள்ளி ஓடும் உணர்வே எழும். காதலிக்கும் காலத்தில் தான் நேசித்தவரைக் காணும் போது எழும் சிலிர்ப்புக்கு நிகரானது இந்த ஒட்டுமொத்தப் பாட்டும்.

அந்த ஊரையே தன்னுடைய அடாவடியால் கட்டிப் போட்டவனுக்குள் ஒட்டியிருக்கும் வெள்ளாந்தித் தனம் கண்டு அவனை நேசிப்பவன், அவன் மனசில் தன் மாமன் மகள் பரிசம் போட்டிருப்பதைக் கண்டு, தன் காதலை மறைத்து அவனுக்குக் காதல் பாடம் சொல்லிக் கொடுக்கிறாள். ஆனாலும் அந்தப் பாடத்தின் இரண்டு பரிமாணங்களையும் தொடாமல் விட முடிவதில்லை. தன்னுள் தேக்கிய காதலையும், அது கொடுத்த பிரிவையும் தன்னுள் பாடி, அவனுக்குக் கொடுக்கும் போது அதை நேரான சிந்தனையோட்டமாக்கி விடுகிறாள்.

“ஒன்றாகும் பொழுதுதான்

இனிய பொழுதுதான்

உந்தன் உறவுதான் உறவு!”

இப்படியே சொல்லிக் கொடுப்பவள்

“அந்த நாளை எண்ணி நானும்”

என்று அவனுக்குக் கொடுத்து விட்டு

“அந்த நாளை எண்ணி நானும் வாடினேனே”

வாடும் பருவத்தைத் தனக்காக்கிக் கொள்கிறாள்.

அது போலவே முதல் சரணத்தில்

“இரு கண்ணும் என் நெஞ்சும்” என்று போகும் போது

“நீரிலாடுமோ?” என்பதைத் தனதாக்கிக் கொள்கிறாள்.

அங்கே தான் நிற்கிறது உண்மைக் காதல்.

பாடலை முடிக்கும் போதும் “மயங்கினேன் சொல்லத் தயங்கினேன்” என்று ஆரம்பிக்கும் போது அந்த “மயங்கினேன்” என்ற சொல்லில் எவ்வளவு தூரம் உடைந்து போகிறாள் என்பதை பி.சுசீலாவின் குரல் கீழிறங்கி மேல் வரும் கணம் உணரலாம்.

பாடகர் ஜெயச்சந்திரனின் 75 வது பிறந்த நாளைக் கொண்டாடிக் கொண்டிருக்கும் இந்த வேளை இந்தப் பாட்டு காலாகாலத்துக்கும் அவரின் புகழை உயிர்ப்பித்திருக்கும். அது மட்டுமா ஜெயேட்டன் பயபக்தியோடு நேசிக்கும் இசையரசி சுசீலாவுக்கும், புரட்சிக் கலைஞர் தன்னால் இவ்வளவு வெள்ளாந்தித்தனத்தை நளினத்தோடு காட்ட முடியும் என்று நிரூபித்த வகையிலும் இந்த எல்லோரையும் கொண்டாடி நம்மையும் கொண்டாட வைக்கிறது.

ஆத்மார்த்தமான அன்பைத் தேடும் அனைவருக்கும் இதுவொரு தேசிய கீதம். வார்த்தைக் கட்டுக்குள் எழுத முடியாத உணர்வலைகளை எழுப்பும் உன்னதம் இது.

மயங்கினேன் சொல்லத் தயங்கினேன்

உன்னை விரும்பினேன் உயிரே!

தினம் தினம் உந்தன் தரிசனம்

பெறத் தவிக்குதே மனமே….

இங்கு நீயில்லாத வாழும்

வாழ்வுதான் ஏனோ?

பாடகர் ஜெயச்சந்திரன் 75 ❤️

சங்கீதமே….என் தெய்வீகமே

நான் தேடும் என் காதல் ராஜாங்கமே 💕

“சுசீலாம்மாவுடன் பாடும் போது கூடப் பாடுபவரின் குரல் மங்கிப் போய் விடும். நாங்க கஷ்டப்பட்டு ஒரு பாடலின் expression ஐக் கொடுக்கும் போது அவர் அதை இரு மடங்காகக் கொடுத்து விடுவார். நமக்கு வாய் வலிக்கும்.

இசையமைப்பாளர் சரத் சொல்லுவார் ‘ஜெயேட்டா! சுசீலாம்மா சங்கதிகளை அவர் பாடுவதில்லை

அது அவருக்குள் இருக்கிறது”

இவ்வாறு இசையரசி P.சுசீலா அவர்களது சாகித்தியத்தைப் பய பக்தியோடு மெச்சுவார் பாடகர் ஜெயச்சந்திரன். ஜெயச்சந்திரன் 75 தொடரில் P.சுசீலா அம்மாவும் ஜெயச்சந்திரன் அவர்களும் இணைந்து பாடிய பல பாடல்கள் வரவிருக்கின்றன என்றாலும் இன்றைய பதிவுக்காக நான் தேர்ந்தெடுதது ஜி.கே.வெங்கடேஷ் இசையில் “காஷ்மீர் காதலி” திரைப்படப் பாடலான “சங்கீதமே என் தெய்வீகமே”

“தேன் சிந்துதே வானம்…

எனை உனைத் தாலாட்டுதே”

என்றொரு இளையராஜாத் தனமான பாட்டினால் தமிழ் இசை ரசிகர்கள் மனதில் இன்று வரை “யார் இந்த இசையமைப்பாளர்?” என்று தேடி நிலைத்தவர் ஜி.கே.வெங்கடேஷ். ஆனால் பல்லாண்டுகளுக்கு முன்பே மெல்லிசை மன்னர் எம்.எஸ்.விஸ்வநாதன் நட்பால் ஆதி தொட்டு இசையமைத்து வந்தவர் கன்னடப் பட உலகில் தனிக் காட்டு ராஜாவாகத் திகழ்ந்தார். அந்தக் காலத்தில் தமிழில் மெல்லிசை மன்னர் எம்.எஸ்.விஸ்வநாதன், தெலுங்கு கே.வி.மகாதேவன், கன்னடத்துக்கு ஜி.கே.வெங்கடேஷ் என்று எழுதப்படாத எல்லைகள் போட்டு இசை ராஜாங்கம் நடத்தினர். கன்னட சூப்பர் ஸ்டார் ராஜ்குமார் மட்டும் மொத்தம் 51 பாடல்களை ஜி.கே வெங்கடேஷ் இசையில் பாடிச் சாதனை படைத்தார் என்று விக்கிப்பீடியா புகழாரம் சூட்டுகிறது.

இசைஞானி இளையராஜாவின் இன்னொரு குரு, நீண்ட காலம் அவருடைய உதவியாளர். அதற்கும் மேலாக “பொண்ணுக்குத் தங்க மனசு” படத்தில் வரும் “தஞ்சாவூரு சீமையிலே” பாட்டுதான் என்னுடைய வரிகளில் ராஜா இசையமைத்த முதல் பாட்டு என்று கவிஞர் முத்துலிங்கம் வேறு பெருமையடித்துக் கொள்கிறார். இது இவ்வாறிருக்க

“காஷ்மீர் காதலி” படம் வெளியாகிறது. பாடல்களைக் கேட்டால் அதியற்புதமான இசைக் கோவை, இளையராஜாவின் வித்து எங்கிருந்து வளர்க்கப்பட்டது என்று நிரூபிக்க ஒரு படமாக அந்தப் படப் பாடல்கள் வந்தன. எல்லாப் பாடல்களுமே அப்போது சூப்பர் ஹிட். (அதில் ஏ.ஈ.மனோகரின் ஹிக்கிரி பலன பாடல் கூட உண்டு).

“காஷ்மீர் காதலி” படத்தைக் கதை, வசனம் எழுதி இயக்கிய மதி ஒளி சண்முகம் தன்னுடைய “நெஞ்சில் ஒரு முள்” படத்திற்கும் ஜி.கே.வெங்கடேஷ் ஐத் தான் இசையமைப்பாளராக்கியவர்.

நடிகை லதாவின் தம்பி, ஶ்ரீப்ரியாவின் கணவர் ராஜ்குமார் தான் காஷ்மீர் காதலி பட நாயகன்.

“அழகிய செந்நிற வானம் அதிலே உன் முகம் கண்டேன்” என்று எஸ்.பி.பாலசுப்ரமணியம் & எஸ்.ஜானகிக்கு ஒரு இசைப் பரிசென்றால் இன்னொரு பக்கம் P.சுசீலா & ஜெயச்சந்திரபை வைத்து “சங்கீதமே என் தெய்வீகமே” பாடல்.

இத்தனைக்கும் முன்பே ஜெயசச்சந்திரன் அவர்கள் ஜி.கே.வெங்கடேஷ் இசையில் “அழகு” படத்துக்காக (எஸ்.ஜானகியுடன்) “மெளனமல்ல மயக்கம்”

https://youtu.be/dzsoZr0WBu8

“பெண்ணின் வாழ்க்கை” படத்தில்

“மாசி மாதம்” ( P.சுசீலாவோடு)

https://youtu.be/DA9wZgYPpwg

பாடியதை றேடியோ சிலோன் ரசிகர்கள் மறக்க மாட்டார்கள். ஆனால் காஷ்மீர் காதலி படத்தில் இடம்பெற்ற “சங்கீதமே என் தெய்வீகமே” பாடல் முன்னைய பாடல்களில் இருந்து முற்றிலும் விலகிய ஒரு நவீனத்துவம் கொண்டது. ஜெயச்சந்திரனும் சரி சுசீலாவும் சரி அதிக நெகிழ்வுத் தன்மையோடு சாஸ்திரிய சங்கீதம் இல்லாது ஒரு இறுகிய குரலோடு

பாடலைக் கையாண்டிருப்பார்கள். உதாரணத்துக்கு பாடலின் ஆரம்ப வரிகளான “சங்கீதமே என் தெய்வீகமே” ஐ ஒருமுறை இரை மீட்டிப் பாருங்கள். இதை இன்னும் நெகிழ்வுத் தன்மையோடும் பாடிக் காட்ட முடியும். ஆனால் முழுப் பாடலிலும் இசை ஆவர்த்தனங்களின் கோட்பாட்டோடு பயணிக்கும் பாங்கில் இந்தக் குரல்களும் இருக்கும். பாடலில் கோவையாக்கிய இசையில் நவ நாலரிகம் நேர்த்தியோடு மிளிரும். இந்தப் பாடலையெல்லாம் இசை மேடைகளில் பாடினால் எவ்வளவு அற்புதமாக இருக்கும்?

“காஷ்மீர் காதலி” பாடல்கள் ஜி.கே.வெங்கடேஷ் மீண்டும் விஸ்வரூபம் எடுத்துக் காட்டியது. அதில் இந்த “சங்கீதமே என் தெய்வீகமே” பாடல் ஜெயச்சந்திரனின் இசை வாழ்வில் தவிர்க்க முடியாத ஒரு மைல்கல்.

சங்கீதமே….என் தெய்வீகமே

நான் தேடும் என் காதல் ராஜாங்கமே

என் ராஜாங்கமே…..

வானோரும் காணாத பேரின்பமே….

பேரின்பமே…..

பாடலை நல்ல ஒலித்தரத்தில் கேட்க

https://youtu.be/iyln-hCzD2Y

கானா பிரபா

ஜெயச்சந்திரன் இன்னும் வருவார்